Praca nakładcza, nazywana także pracą chałupniczą to bardzo stary system pracy, którego korzenie sięgają epoki średniowiecza. Współcześnie system pracy nakładczej jest wciąż funkcjonującym i w niektórych działach gospodarki mocno rozpowszechnionym modelem organizacji pracy. W Polsce, kwestie dotyczące pracy chałupniczej, regulowane są przez Kodeks Pracy i przede wszystkim – wydane na jego podstawie rozporządzenie rady ministrów z 1974 roku dotyczące systemu pracy nakładczej. Zgodnie z tym rozporządzeniem pracownikom wykonującym pracę w tego rodzaju systemie przysługują ograniczone prawa pracownicze, między innymi wolność zrzeszania się i takie same prawa, jakie przysługują w Polsce pracownikom najemnym.

Chałupnictwo w praktyce

Z pracą nakładczą mamy do czynienia wtedy, gdy pracownik samodzielnie wytwarza zamówione przez zleceniodawcę lub zleceniodawców przedmioty, ale surowce niezbędne do ich wytwarzania dostarczane są przez tych ostatnich. Warunkiem, aby wykonywana praca została uznana za nakładczą jest to, by była wykonywana w pomieszczeniach, które nie są własnością zleceniodawcy, ani nie są przez niego wynajęte. Tak więc zleceniobiorca, może wykonywać pracę chałupniczą we własnym domu, albo w dowolnych innych pomieszczeniach, o ile nie są mu one udostępnione przez zleceniodawcę.

Kwestie prawne – umowa o pracę nakładczą

Praca nakładcza może przybierać wiele różnych form, tak więc umowa podpisywana pomiędzy zleceniodawcą i pracownikiem musi dokładnie precyzować, wszystkie kwestie związane z pracą, której dotyczy. Przede wszystkim – oprócz informacji podstawowych, jak na przykład dane nakładcy i osoby zatrudnionej – powinna zawierać informację o przedmiocie, którego dotyczy, czyli zobowiązanie się pracownika do wytworzenia określonej ilości towaru, albo wytwarzania go rzez określony czas, a ze strony nakładcy- zobowiązanie do wypłacenia odpowiedniego, również ujętego w umowie wynagrodzenia. Tego rodzaju umowa powinna również zawierać informację o czasie na jaki jest zawierana. Ustawodawca w tym zakresie, przewiduje możliwość zawarcia umowy o pracę nakładczą na okres próbny – nie dłuższy niż trzy miesiące, na czas określony i umowy na czas nieokreślony. W umowie powinien znaleźć się również zapis o minimalnej ilości towaru, jaka powinna być wykonana przez osobę wykonującą pracę nakładczą, w określonym czasie, który podlega rozliczeniu. Ostatnimi, istotnymi elementami umowy o pracę nakładczą jest informacja o sposobie i czasie dostarczania niezbędnych do wykonywania pracy materiałów, o tym kto jest odpowiedzialny za dostarczenie narzędzi, oraz o terminie i sposobie dostarczania gotowego towaru. Należy pamiętać, że jeśli te informacje nie znajdą się w umowie – odpowiedzialność za dostarczanie zarówno materiałów i narzędzi, jak i gotowego produktu będzie leżeć po stronie nakładcy.
W umowie nie mogą znaleźć się informacje o konkretnym czasie, albo miejscu wytwarzania przez wykonawcę zamówionego towaru. W tym typie stosunku pracy, wyłącznie wykonawca może o tym decydować. Praca nie może być również w żaden sposób kontrolowana, ani nadzorowana przez nakładcę. Jeśli tak jest, wykonawca ma prawo domagać się, za pośrednictwem Państwowej Inspekcji Pracy, zatrudnienia na podstawie innego rodzaju umowy.
Wykonawca zatrudniony na podstawie umowy o pracę nakładczą ma pewne podstawowe prawa pracownicze, gwarantowane przez Kodeks Pracy. Posiada prawo do urlopu wypoczynkowego, w takim samym wymiarze jak pracownicy zatrudnieni na podstawie umowy o pracę. Wymiar urlopu wypoczynkowego, który przysługuje wykonawcy, może zostać skrócony jeśli nie wywiązuje się on z określonego w umowie minimalnego czasu pracy, bądź ilości towaru, do którego wykonania się zobowiązuje. Urlop macierzyński również przysługuje chałupnikom w zakresie jaki reguluje Kodeks Pracy. Mimo, że praca nakładcza nie jest wykonywana w siedzibie nakładcy, ma on obowiązek zapewnienia wykonawcy odpowiednich warunków bezpieczeństwa i higieny pracy. Po zakończeniu trwania umowy, nakładca jest zobowiązany wydać wykonawcy świadectwo pracy. Świadectwo pracy jest wydawane wykonawcy za okresy, w których jego dochód wyniósł nie mniej niż 50% aktualnej w danym momencie płacy minimalnej.

Rozwiązanie umowy o pracę nakładczą

Umowa o pracę nakładczą można rozwiązać za porozumieniem stron, lub może być wypowiedziana przez jedną stronę. W szczególnych, analogicznych jak w przypadku umowy o pracę, umowa o pracę nakładczą może być rozwiązana bez wypowiedzenia. Okres wypowiedzenia wynosi jeden miesiąc, a w przypadku umowy próbnej – dwa tygodnie.

[Głosów:0    Średnia:0/5]
PODZIEL SIĘ
Poprzedni artykułkomornik a umowa zlecenie

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here